Moja Istra
Cvergla blog
Arhiva
Moja e-mail adresa:
Blog - studeni 2015
petak, studeni 27, 2015



Kada vozite od Tara prema Stanciji Blek, točno nasuprot ostataka Starog Tara nalazi se malen poljski put. Otprilike tridesetak metara tim putem dovesti će vas do ostataka crkvice Svetog Križa.

Na žalost ostaci su prekriveni vegetacijom. Crkvica datira negdje u 8. ili 9.st., a očito se prestala koristiti u 18.st. jer je tada više ne spominje dokumentacija Tarske župe. Do sada je otkriveno nekoliko predmeta iz crkvice kao i antičkih ostataka ugrađenih u njezine zidove. Pretpostavlja se da je nekada imala ulogu župne crkve, a oko nje se nalazilo groblje stanovnika Starog Tara.

Izvor: Časopis građevinar 

http://www.casopis-gradjevinar.hr/assets/Uploads/JCE_64_2012_08_693-703_Kasteli.pdf

swirl @ 23:28 |Komentiraj | Komentari: 0
ponedjeljak, studeni 23, 2015

Dvigradske se freske na žalost više ne mogu vidjeti, ali su vrijedne spomena. Crkva Sv. Sofije nastala je na mjestu starije crkve, a starija crkva s njezine 3 apside imala je freske. Njezine se freske datiraju negdje u 8 st. Otkrivene su 1962. godine, a 1969. su strapirane i prenesene u Arheološki muzej u Puli.

Dvigradska novija crkva isto je imala freske od kojih nije ništa sačuvano. Zabilježene su jedino na grafici Gulia de Franceschia. Njih spominje i novigradski biskup Tomasini u 18.st.

Zatim po starosti slijede freske s Crvenog otoka kod Rovinja, iz crkve Sv. Andrije koja je bila u sastavu benediktinskog samostana. Njihovi su ostaci otkriveni na donjim djelovima zida nakon 2. svjetskog rata. Datiraju se na prijelaz 9. u 10.st.

Iz 11.st. su freske koje su se nalazile u benediktinskoj opatiji Sv. Mihovila nad Limom, freske iz Sv. Agate kod Kanfanara, freske Sv. Lovreča blizu Poreča, te zidne slike iz Svete Foške kod Peroja.

Na slici: Dvigrad, Sveta Sofija

swirl @ 19:43 |Komentiraj | Komentari: 0
subota, studeni 21, 2015



Bez obzira na težak život seljaka, ljudi su jednostavno znali stvoriti slobodno vrijeme za ono što su voljeli.

Tako su se krajem 19.st. (1884. godine) stanovnici Svetog Lovreča Pazenatičkog počeli baviti limenom glazbom. No nije sve bilo tako jednostavno jer je „škola“ bila u Višnjanu kod maestra Močiboba. Ljudi željni glazbe obično bi rano ujutro krenuli na put prema Višnjanu, bilo pješice bilo zaprežnim kolima, a iz „škole“ bi se vraćali kasno navečer tako da je cijeli dan bio „rezerviran“ za limenu glazbu. Po putu bi jeli ono malo što su odnijeli sa sobom od kuće, ili bi glad pobjeđivali plodovima koje bi nalazili uz put prema Višnjanu.

Kako su savladali osnove sviranja, tako im je ipak bilo lakše. Naime, po putu su znali svirati i zabavljati ljude koji bi su živjeli u selima kojima bi prolazili, a oni su ih za uzvrat nudili hranom i vinom. Tako im je, nakon nekog vremena, put ipak postao lakši. Ovako je nastao KUD „Matko Laginja“ u Svetom Lovreču.

Izvor: Pod starim voltama (Daniel Načinović, Eduard Strenja)

Slika: Narodni muzej Labin – istarski tradicionalni instrumenti

swirl @ 16:16 |Komentiraj | Komentari: 0
subota, studeni 14, 2015

Rimska poganska božica sreće, Fortuna, zavezanih očiju vrti kotač na kojem su ljudi i njihove sudbine.

«Tko bi gori, eto je doli,

a tko doli, gori ustaje»

Rimski kasnoantički filozof Boeti opisao je Fortunu i njezin kotač sreće, a njegovi zapisi popraćeni bogatim ilustracijama poprilično su popularizirali «kolo sreće» koje postaje čest motiv u srednjem vijeku.

U beramskoj crkvici na groblju, Sv. Mariji od Škrilinah (više o Bermu potražiti pod "Pazin i Beram" – pogledati Taglist s lijeve strane bloga) na zapadnom zidu kraj ulaznih vrata (kada uđete u crkvicu freska je s desne strane vrata) nalazi se i freska «Kolo sreće». Od tri freskoslikara koji su crtali više od 40 prizora u unutrašnjosti, i ovu je radio Vincent iz Kastva. Razlika između tri autora vidljiva je već usporedbom njihovog stila crtanja, pogotovo detalja na licu (usta, nos, uši, oči).

Beramsko kolo sreće nastalo je na osnovi prikaza Majstora sa svicima iz Nizozemske (ne zna se njegovo ime, ali je po prvi put upravo ovaj majstor prikazao «Kolo sreće» na taj način, s nizom poruka koje su upisane na svicima koji se nalaze na «Kolu sreće». 

swirl @ 19:42 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
nedjelja, studeni 8, 2015



Za razliku od antičkog grada Krka antički Fulfinij izgleda da nije nastao na prostoru gdje je i prije njegovog nastanka postojalo naselje. Grad je sagrađen u 1.st. U njega su se doseljavali brojni vojnici antičkog Rima kada im je završena vojna služba – vojni veterani. Razvoj grada kao i njegova luka te plodna zemlja u blizini omogućili su doseljavanje i nizu drugih ljudi dok je vrlo povoljan položaj za trgovinu omogućio doseljavanje i velikom broju trgovaca.

Propast Rimskog carstva te vrlo nesigurna situacija uzrokovana napadima nomadskih naroda u 5.st. i dalje dovode do propadanja niza gradova u unutrašnjosti koji su, u njihovo zlatno doba, bili povezani s trgovačkim vezama s Fulfinijem. Ovime polagano propada i Fulfinij kao carstvo trgovaca, sve veći broj stanovnika napušta Fulfinij i grad lagano tone u zaborav.

Dio antičkog grada nalazi se pod morem te je istražen podvodnim arheološkim istraživanjima. Tada su otkriveni ostaci gradskih skladišta i antički dokovi.

Izvor: Tajanstvena Hrvatska (Ivana Buj, Alan Čaplar, Hrvoje Kekez, Dario Žagar)

swirl @ 19:22 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
srijeda, studeni 4, 2015



U srpnju 2001. Međunarodna astronomska unija odobrila je da se dva asteroida nazivaju Višnjan i Poreč. Oba su otkrili višnjanski astronomi.

Inače astronomi Višnjana do sada su otkrili veliki broj malih planeta, od kojih cijeli niz ima nazive vezane za Istru.

Na slici: Tićan - zvjezdarnica

swirl @ 18:05 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
nedjelja, studeni 1, 2015



Na Subotini po starinski (link) često se pojavljuju i notari. No postoji i jedan notar u Buzetu kojem se može zahvaliti niz današnjih saznanja vezanih uz život na području Buzeta s kraja 15. i početka 16.st. To je Martin Sotolić (Martinus Sotolich), župnik buzetske stolne crkve i jedan od rijetkih domaćih ljudi koji je postao notar. Njegova notarska knjiga sadrži niz isprava u razdoblju od 1492. do 1517. U ispravama postoji niz zapisa koji govore o tadašnjem životu u Buzetu, čime su se ljudi bavili, niz imena i prezimena tadašnjih stanovnika Buzeta, kao i nazive lokaliteta u Buzetu i okolici. Sotolić je od zvanja zabilježio veliki broj zemljoradnika, pa zidare, kožare, postolare, kovače, potkivače, mesare, mlinare, tkalce...

U ovoj najstarijoj notarskog knjizi notara Sotolića po prvi put se spominje i selo Račja Vas (de Raczia Uas) na Ćićariji što je najstarije spominjanje ovog sela u danas poznatim povijesnim izvorima.

Kad smo već kod Račje Vasi, njegova je crkva (Blažene Djevice Marije) izgrađena još u 16.st. (1581.). Ova je godina upisana na trijumfalnom luku u crkvi. Kasnije se crkva nadograđivala. Lađa je sagrađena 1867. (ova je godina upisana na ulasku u crkvu), a zvonik se gradio u razdoblju od 1856.-1865. (u zvoniku se nalaze uklesane ove godine).

Izvor: Buzeština kroz povijest (Edo Merlić), Zbornik općine Lanišće 2008.

Na slici: Subotina po starinski, Buzet

swirl @ 15:04 |Komentiraj | Komentari: 0